วันก่อนหาข้าวหาของ ไปเจอสมุดบันทึกสมัยเมื่อนานมาแล้ว ( ไม่ได้เขียนไดอารี่มาหลายปีมาก ๆ เมื่อก่อนเขียนประจำ) เอากลับมาอ่านมีเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องสนุก ๆ ขำ ๆ มากกว่าเรื่องไม่ดี เพราะไม่อยากบันทึกเรื่องไม่ดีเอาไว้เป็นลายลักษณ์อักษร เรื่องไหนไม่ดีลืมมันไป จะกลับมาอ่านอีกทำไม.....
อ่านไปเจอเรื่องนู้นเรื่องนี้ ทำให้คิดถึงใครหลาย ๆ คน คิดถึงช่วงเวลาดี ๆ ที่มันผ่านไปแล้ว กับบางคนก็ยังดีอยู่ กับบางคนตอนนี้ก็เหมือนเป็นคนแปลกหน้า ไม่เหลือความรู้สึกผูกพันธ์อะไรเท่าไหร่ บางเรื่องอ่านแล้วก็คิดว่าทำไมตอนนั้นตัวเองไร้สาระได้ขนาดนี้เนี่ยะ อ่านแล้วก็ขำดี รู้สึกตัวเองเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก จนเรื่องพวกนั้นมันดูเป็นเรื่องเด็ก ๆ
บางคนที่เคยมีตัวตนอยู่ในเรื่องราวเหล่านั้น พอมาถึงตอนนี้ก็นึกแปลกใจ เพราะตอบไม่ได้ว่ามีความรู้สึกกับคน ๆ นั้นยังไง ชอบ คิดถึง เฉยเมย เฉย ๆ เบื่อหน่าย........รู้สึกดีกับเวลาที่เคยใช้ร่วมกับคนนั้น หรือ รู้สึกเสียดายเวลา....ตอบไม่ได้..ไม่รู้ทำไม....
แต่ใครคนที่เราคิดถึง..เขาจะคิดถึงเราอยู่เหมือนกันหรือเปล่านะ
