วันก่อนเพื่อนโทรมา...ระหว่างที่คุยกับเราไป มันก็บ่นเรื่องแฟนมันยังไม่โทรมา...แล้วมันบอกว่าถ้าแฟนมันอยู่บ้าน ต้องโทรมาหามันช่วงราว 6.30 เป็นกิจวัตร และอีกทีก็ประมาณ 3 ทุ่มครึ่ง ...เพื่อที่มันจะได้รู้ว่าแฟนมันอยู่บ้านจริง ๆ ไม่ได้หนีออกไปเที่ยวไหน และถ้าแฟนมันยังไม่โทรมามันก็จะเร่มสงสัยว่าแฟนมันหนีเที่ยว......มันบอกว่าโทรมาไม่ต้องคุยนานหรอก แต่ให้โทรมา
...เราคิดว่า นั่นมันไม่ใช่ว่าเราห่วงแฟนแล้วนะ แต่มันกลายเป็นห่วงตัวเอง ว่าแฟนจะหนีไปมีคนอื่น....
เอ่อ ฟังแล้วหงุดหงิดหว่ะ....
ในความคิดของเราคือ...นักโทษที่ถูกทัณฑ์บน ยังไม่ต้องรายงานตัวบ่อยขนาดนี้เลย !!! เขายังรายงาน 10 วันครั้ง 3 เดือนครั้ง ( เท่าที่เคยเห็นในหนัง) นี่มันอะไรก๊าน รายงานตัววันละ 3 เวลา .... ถ้ามีแฟนแล้วต้องมาน่งรายงานตัวแบบเนี้ยะ มันก็คล้าย ๆ ติดคุกนะ....
แล้วก็ไม่รู้ว่าไอ้ธรรมเนียมโทรตามจิกเนี่ยะมันมีมาตั้งแต่เมื่อไหร่
ถ้าโทรเพราะห่วงน่ะ โอเค
แต่โทรเช็คเนี่ยะไม่ค่อยดีนะ สมัยก่อน คนก็รักกันได้โดยไม่มีมือถือ ถ้าเกิดการโทรเช็คเป็นส่วนสำคัญของความรัก พ่อแม่เราคงไม่ต้องแต่งงานกันสักคู่ล่ะมั้ง....
เอ่อ พูดมาก อีเพื่อนก็ชอบย้อนว่า...ก็แกไม่มีแฟนนิ...
เอ่อ...ถึงมีก็ไม่ทำแบบนี้หรอก !!!
แจ่มไหมล่ะ